nie będę

dziś wiem, że nie byłeś tym, czego potrzebowałam
nie będę deptać swoich zasad byś mógł się w nie zmieścić
ram rozszerzać, by pasowały na ciebie
chciałeś wyrabiać mnie jak kubek z gliny, 
bym pod twoim dotykiem nabierała kształtów
chciałeś nadać mi innych cech, 
chciałeś bym była kimś, kim nigdy nie będę
dlatego musiałam zniknąć, byś mnie nie zdusił 

jak peta, spomiędzy swoich warg, w popielniczce 

6 lat

Gdziekolwiek jestem,
wypatruje na niebie Wielkiego Wozu,
tak jak mnie uczyłeś
myślę wtedy o tobie,
w gwiazdach odnajduje wspomnienia
Gdy byłam dzieckiem,
a Ty niczym niezrażony 

wyglądałeś ze mną pierwszej gwiazdki
wychodząc na mroźne, grudniowe powietrze
Odkąd odszedłeś, 

nasze gwiazdy nie świecą już tak jasno, jak kiedyś

teraz jedynie zdradzają łzy, 

błyszczące w moich oczach