Do jutra

nigdy nie wiesz, 

czy ta minuta nie będzie ostatnią
czy te ostatnie "do jutra" nie będzie jedynym, 

które pozostało
niespełnioną obietnicą, słowem, 

którego nie sposób dotrzymać
ostatnie spotkanie, spojrzenie w ukochane oczy
jak autobus odjeżdżający z przystanku,
na który nie zdążasz

dostrzegasz jak znika za zakrętem, 

jednak życie to nie autobus, 

nie będzie kolejnego

 

9 lat bez Ciebie moja bratnia duszo, 

tamtego dnia w szpitalu, 

gdy rzuciliśmy na odchodne - do zobaczenia,

żałuje, że nie było "jutra", 

tęsknię za tobą każdej cholernej minuty

wymyśliłam go sobie

wymyśliłam cię
włosy koloru węgla, 
nocnego nieba i bezkresnego oceanu,
oczy zaś błyszczące jak obsydiany
na twój widok moja twarz zmienia się
jak pierwsze promienie wschodzącego słońca,
oświetlające jeszcze śpiące miasto
stworzyłam twój obraz, z najdrobniejszymi szczegółami
w moich myślach byłeś niemal namacalny, 
że granica między fikcją, a jawą zaczęła zanikać
i nagle stałeś się tak bardzo prawdziwy, 
moje ciało wygięte jak struna,
jak ta od twojej gitary,
na której grywasz mi wieczorami,
czarując mnie każdym wyuczonym uderzeniem palców

kup mój tomik! - bezpośrednio

z empik